چهار راه کسب درآمد

 چهار راه کسب درآمد یا ربع‌های نقدینگی،  افراد از نظر کسب درآمد به چهار گروه یا چهار ربع زیر تعلق دارند:

چرخه چهار راه کسب درآمد

۱- کارمندان / کارگران (حقوق بگیران)    

۱ – ۱ – اولویت کارمندان امنیت شغلی است.

این افراد تحت استخدام و دارای یک شغل هستند. به‌دنبال یک کار امن و مطمئن هستند. آنها برای دیگران کار می‌کنند. همیشه ترس از‌دست‌دادن شغل‌شان را دارند.

۱ – ۲ – پتانسیل درآمدی محدودی دارند.

پول و زمان کافی برای لذت‌بردن در اختیار ندارند. به‌علت درگیر‌شدن در تجارت وقت در برابر پول، پتانسیل درآمدی محدود دارند. آنها زمان محدودی که دارند را می‌دهند تا پول بگیرند.

۱ – ۳ – مدیریت کار و تصمیم‌گیری با دیگران است.
۱ – ۴ – عامل موفقیت کارمندان حرف شنوی و فرمان برداری است.  

مسیر‌های آموزشی یا مدارس و دانشگاه‌ها، پرورش‌دهنده‌ی کارمند خوب هستند. فرد با انضباطی که آن مطالبی را که به او معلم یا استاد آموزش داده است، یاد گرفته است. در‌مقابل اشتباه با از‌دست‌دادن نمره تنبیه شده است، و به‌طور معمول از ابراز ایده‌ی جدید و نو‌آوری و خلاقیت منع شده است. به او آموزش داده شده است که پس از اتمام تحصیل به‌دنبال استخدام‌شدن در یک شرکت معتبر باشد. در‌نهایت خروجی این مسیر‌های آموزشی، آمار هزاران فارغ‌التحصیل بیکار در کشورهای مختلف دنیا‌ست. 

عکس برگزاری جلسات منظم با کارکنان

۲- افراد خویش‌فرما 

۲ – ۱ –  اولویت خویش فرمایان ، استقلال شغلی است.

این افراد صاحب یک شغل یا حرفه هستند. مثل مغازه‌دار‌ها، راننده‌ها، دکترها، لوله‌‌کش‌ها، صاحبان کسب‌و کارهای کوچک، اشخاصی که دوست دارند کار‌فرمای خودشان باشند.

۲ – ۲ – پتانسیل درآمدی محدودی دارند.

آنها بابت خدماتی که ارائه می‌دهند درآمد کسب می‌کنند. شعار کلی این افراد این است که برای کسب موفقیت همه‌ی کارها را خودشان باید انجام دهند. به کسی اعتماد نمی‌کنند تا کار و سرمایه‌شان را به آنها بسپارند. اندیشه‌ای که به اصطلاح به آن تله‌ی افراد باهوش می‌گویند آن است که، فکر می‌کنند فقط خودشان می‌توانند یک کار را به بهترین وجه انجام دهند. این افراد به‌اندازه‌ای که وقت می‌گذارند می‌توانند کسب درآمد کنند، و اگر کارشان را ترک کنند درآمد‌شان کم می‌شود. 

۲ – ۳ – مدیریت کار و تصمیم گیری با خودشان است.

 به اصطلاح این افراد آقای خودشان و نوکر خودشان هستند. این افراد نه تنها وجود یک کارفرما بلکه وجود یک کارمند را هم نمی‌توانند تحمّل کنند. نیازی احساس نمی‌کنند کار را به دیگران آموزش دهند چرا که می‌خواهند همه‌ی کارها را خودشان انجام دهند. این افراد به‌دلیل کار زیاد، فرصت فکر کردن کمتری در جهت رشد و توسعه‌ی کسب و کارشان دارند، زودتر فرسوده می‌شوند و میانگین طول عمرشان کمتر از دیگران است. متخصّصان و مشاوران نیز معمولاً در این دسته جای می‌گیرند.

 آنچه که آمار نشان می‌دهد در نتیجه‌ی اجرای نادرست الگوی کسب درآمد خویش فرمایی، در دنیا نزدیک به  هشتاد‌درصد کسب‌و‌کارها زیر سه سال و بیش از نود‌درصد آنها  زیر پنج  سال از بین می‌روند.

۲ – ۴ – عامل موفقیت افراد خویش فرما نظم و انضباط شغلی است.  

در این نوع کسب و کار نیاز به نظم و انضباط فردی بیشتری است و فرد باید بتواند خودش را اداره و مدیریت کند. 

 فرض کنید دو نفر یکی کارمند و دیگری خویش فرما در تعطیلات آخر هفته به مسافرت می‌روند، در آخرین روز تعطیلات و در زمان بازگشت، اداره‌ی هواشناسی اعلام می‌کند به‌دلیل بدی آب و هوا و شلوغی جاده‌ها از تردد بی‌مورد در جاده‌ها خودداری کنید. می‌توان دو حالت را پیش‌بینی کرد:

حالت اوّل:

کارمند می‌گوید من مرخصی ندارم باید بروم و می‌رود. خویش‌فرما می‌گوید من صاحب‌کار و کار‌فرمای خودم هستم، من که نباید به کسی جواب پس بدهم روز شنبه را هم تعطیل می‌کند.

حالت دوّم:

کارمند با مدیر یا کار‌فرمای خود تلفنی هماهنگ می‌کند و شنبه را مرخصی می‌گیرد. در این حالت کارمند فقط یک روز از مانده‌ی مرخصی سالیانه‌ی خود را از دست داده‌است، ولی خویش فرما یک روز کاری‌اش، اعتبار شغلی‌اش و مبلغی را که می‌توانست در آن روز درآمد داشته باشد، از‌دست داده است.

افراد خویش‌فرمای موفق، افرادی هستند که علاوه بر داشتن علاقه و مهارت در کارشان، نظم و انضباط کاری و مدیریت خوبی بر خودشان دارند.

یکی از دوستان بدون داشتن محلی برای کسب‌و‌کار به‌صورت سیّار به‌همراه یک دستیار کار می‌کند. مهارت او کارهای تاسیساتی و لوله‌کشی است، او در جعبه ابزار خود تمام لوازم مورد نیاز را به‌همراه دارد. هر زمان هم که به او زنگ بزنیم با یک برنامه‌ریزی و هماهنگی با ما سر وقت می‌آید و کار را انجام می‌دهد. اگر ایرادی در کاری که انجام داده‌است وجود داشته‌باشد، با تماس ما در اولین فرصت بطور رایگان مجدداً می‌آید تا بتواند به نحو احسن و با رضایت کامل مشتری، کار را به‌اتمام برساند. به‌عبارتی مدل کسب‌و‌کار خویش‌فرمایی را به‌درستی انجام می‌دهد. او حتی از رقبایی که دارای مغازه می‌باشند، درآمد بیشتری دارد.

نگرش خویش فرمایی فقط در ارتباط با شغل افراد نیست. ممکن است یک مدیر با داشتن فکر خویش‌فرمایی و عدم تفویض اختیار و واگذاری کارها به کارکنان و یا عدم برون‌سپاری فعالیت‌ها به پیمانکاران و حذف کارهای غیر‌ضروری، کارهای روزمره و فوری فراوانی داشته باشد

ویلون نوازی در مترو

۳- سرمایه‌گذاران    

۳ – ۱ – اولویت سرمایه‌گذاران، میزان سود یا نرخ بازگشت سرمایه است.

این افراد با سرمایه‌گذاری در بانک و بازارهای مختلف درآمدهای زیادی کسب می‌کنند. آنها دوست دارند که پول‌شان برای آنها سخت کار کند نه اینکه سخت برای پول کار کنند. اولویت این افراد، میزان سود یا نرخ بازگشت سرمایۀ است. سؤال متداول آنها این است که این سرمایه‌گذاری چه‌مقدار برای من سود دارد؟

۳ -۲ – پتانسیل درآمدی نا محدودی دارند.

این افراد پتانسیل درآمدی نا محدودی دارند و دارایی خود را سرمایه‌گذاری می‌کنند و درآمد بیشتری کسب می‌کنند.

پس‌انداز‌کننده بودن، یک سرمایه‌گذاری است. سرمایه‌گذاری که پولش را سرمایه‌گذاری می‌کند ولی رهایش می‌کند و نیاز چندانی  به مراقبت و آگاهی از قوانین سرمایه‌گذاری ندارد.

۳ – ۳ – مدیریت کار و تصمیم گیری با خودشان است.
۳ – ۴ – عامل موفقیت سرمایه گذاران کنترل احساسات و آرامش داشتن است.   

مشخصه‌ی یک سرمایه‌گذار حرفه‌ای کنترل احساسات، بی‌تفاوتی و خنثی بودن است. او آرامش دارد و احساساتش را کنترل می‌کند. به‌این‌معنی که اهمیت نمی‌دهد قیمت‌ها افزایش می‌یابد یا کاهش، قیمت سهام، قیمت ملک و املاک، قیمت طلا و ارز، چرا که در هر صورت او سود می‌برد. پولدارها بهترین سرمایه‌گذاری‌ها را انجام می‌دهند، چرا‌که آنها پول دارند. اگر پول و آرامش داشته باشیم، سرمایه‌گذاری خوب خودش می‌آید ما را پیدا می‌کند. از طرفی سرمایه‌گذار می‌داند که باختن و بازنده‌شدن قسمتی از برنده‌شدن است. سرمایه‌گذار هزینه می‌کند و پول از دست می‌دهد تا با کسب اعتبار  قابلیت تولید پولش افزایش یابد. 

  چهار راه کسب درآمد   

۴- صاحبان شرکت‌ها / کارآفرینان/ ثروت‌آفرینان

۴ – ۱ – اولویت صاحبان کسب‌و‌کار ، اوّل بودن در آفرینش و ایجاد کسب‌و‌کار است.

این افراد صاحبان شرکت‌ها و یا کسب و کارهای بزرگ هستند. افرادی که با استفاده از تخصص، مهارت، پول و منابع دیگران پول در‌می‌آورند. آدم‌هایی که ممکن است خیلی با‌هوش نباشند، ولی می‌دانند چگونه دور‌وبر خود را با افراد باهوش و شاگرد اوّل پر‌کنند. شعار این افراد این است من نباید همه‌ی کارها را خودم انجام دهم، من نباید همه چیز را بدانم. وقتی می‌توانیم افراد مناسب، با‌انگیزه و باهوش را استخدام کنیم که بجای ما کار کنند، چرا خودمان کار کنیم؟ در مقاله‌ای  نوشته بود شاگرد اوّل‌ها برای شاگرد تنبل‌ها کار می‌کنندو شاگرد دوّم‌ها یعنی همان کارمندان، برای دولت کار می‌کنند.

اولویت این افراد، اوّل‌بودن در آفرینش و ایجاد کسب‌و‌کار است. تعدادی از آنها کسب‌و‌کار ایجاد می‌کنند، کسب و کارشان را سیستم می‌دهند تا بدون حضور فیزیکی آنها هم کار کند و در نهایت اعتبار و برند آن کسب‌و‌کار را می‌فروشند.   

۴ – ۲ – پتانسیل درآمدی نا محدودی دارند.

وقت زیادی دارند. زیرا اگر زمان زیادی هم کار نکنند سازمان آنها، طبق برنامه وظایفش را انجام می‌دهد و درآمد ایجاد می‌کند. آنها پول می‌دهند تا زمان بخرند.

عکس چهارراه کسب درآمد

۴ – ۳ – مدیریت کار و تصمیم گیری با خودشان است.

مشخصه‌ی افراد در این ربع صبر و تحمّل‌شان است. آنها باید صبور باشند. چرا که ممکن است بطور متوسط سه سال طول بکشد تا کسب‌و‌کار جدیدی راه بیندازند و درآمدی به‌دست آورند.

۴ – ۴ – عامل موفقیت صاحبان کسب و کار سیستم سازی کسب و کار است.

از خصوصیات بارز این افراد این است که عموماً کار خود را از صفر شروع و آن را با سیستم سازی کسب و کار به کسب‌ و‌ کار بزرگی تبدیل می‌کنند. آنها معمولاً آمال و آرزوهای بزرگی دارند و بر‌اساس آرزو، هدف و فرصت‌ها زندگی و تصمیم می‌گیرند نه مشابه بیشتر مردم که بر اساس ترس‌ها و تهدید‌های زندگی تصمیم می‌گیرند. آنها به کار گروهی اهمیت می‌دهند و به‌دنبال این هستند که دامنه‌ی ‌ارتباطات و خدمات‌شان را تا آنجا که ممکن است گسترش دهند. آنها از خلاق‌بودن و خلق‌کردن لذت می‌برند. اهل فکر و مطالعه هستند و علاقه به‌حل مسئله دارند، دوست دارند مسائل مختلف را بشناسند و حل‌کنند. بیشتر به خود مسئله فکر می‌کنند نه راه حل همانند ادیسون که برای حل مسئله‌اش ۹۹۹ بار شکست خورد و در نهایت گفت: من ۹۹۹ راه کشف کردم که به هدفم نمی‌رسد.

دوست عزیز از اینکه وقت اختصاص دادید و این نوشته را تا به انتها خواندید سپاسگزارم.  

وشته های مرتبط: 

کارشناس جذب موفقیت شوید. 

کارشناس سیستم سازی کسب و کار شوید.