ما در جستجوی راه بازگشت به سرمنزل الهی خود هستیم

ما در جستجوی راه بازگشت به سرمنزل الهی خود هستیم

   کره خاکی ما مدرسه ای قدیمی و بزرگی است . در واقع تمام عالم مادی که طبقه فیزیکی نام دارد نیز چنین است . ما به این مدرسه آمده ایم تا چیزی غیر از حساب ، خواندن و نوشتن بیاموزیم . ما در جستجوی راه بازگشت به سرمنزل الهی خود هستیم . ما در این مدرسه معلمان بیشماری داشته ایم . محمد ، عیسی ، موسی و … ، کتاب های درسی ما قرآن ، انجیل ، تورات و … و این فهرست پایانی ندارد .

   بسیاری از ما مدّت مدیدی است که در این کلاس های درس حضور داریم . ما مایلیم پیشرفت کرده و افق دیدگاههای خود را توسعه دهیم ، می خواهیم جایگاه خود را در طرح بزرگ هستی بهتر بشناسیم و عملا کاربرد آن را تجربه کنیم . و در نتیجه در عین برخورداری از زندگی شاد ، متعادل و سازنده ، نور و صوت خداوند را نیز تجربه نماییم .

   هنگامی که در می یابیم ،  فرا سوی کالبد مادی  دارای حیات  هستیم ، درک می کنیم که خود جزئی خلاق از خدایی هستیم که به ما عشق می ورزد ، عشق بیشتری را در زندگی  خود  جاری نموده  و  نگرانی یا بیگانگی را  کمتر احساس می کنیم . وقتی به تجربه در می یابیم که هدفی معنوی در پس زندگی وجود دارد ، احساس توانایی  می کنیم .

   جنبه معنوی یا جزئی خلاق از خدایی که به ما عشق می ورزد ، در همه ما یکسان است . نژاد ، قبیله ، رنگ پوست ، سن و پیری در آن تاثیری ندارد .

روزی پیامبر اکرم ( ص ) پیر زنی از قبیله اشجع را دید . فرمود : پیر زن داخل بهشت نخواهد شد . زن نشست و شروع به گریه کرد .  بلال بن ریاح گفت :  چرا گریه  می کنی ؟ گفت : رسول خدا فرمودند : پیر زنان داخل بهشت نخواهند شد . بلال محضر آن حضرت آمد و گفت : یا رسول الله شما چنین فرموده اید ؟ فرمود : آری ، سیاهان هم به بهشت نخواهند رفت . بلال هم با آن زن شروع به گریه کرد . عباس عموی حضرت آن دو را دید و سبب گریه شان را پرسید ، گفتند رسول خدا چنین فرمود . عباس محضر حضرت آمد و جریان را پرسید . فرمود : آری حتی پیر مردان هم به بهشت نمی روند . عباس نیز مانند آن دو شروع به ناله و شیون کرد . آنگاه آن حضرت آن ۳ نفر را به حضور طلبید . قلوبشان را آرام کرد و فرمود : خداوند پیر زنان و پیرمردان و سیاهان را در بهترین شکل و قیافه زنده می کند و همه در حالی که جوان و نورانی اند داخل بهشت می شوند .  

  مادامی که در این بدن جسمانی زندگی می کنیم مانند فرزندان ناخلفی هستیم که از خانه پدر رانده شده ایم . فراموش کرده ایم که چیستیم و کیستیم و نیز اینکه پدر کیست و چیست .   ما آنچنان در انشعابات سرگردان شده ایم که راه اصلی را گم کرده ایم     

 

نوشته های مرتبط: 

کارشناس جذب شوید. 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *